Park Jurajski (1993)

John Hammond zaprasza grupę ekspertów na Isla Nublar, prywatną wyspę u wybrzeży Kostaryki, gdzie jego firma przygotowuje niezwykły park rozrywki. Paleontolog Alan Grant, paleobotaniczka Ellie Sattler i matematyk Ian Malcolm mają ocenić bezpieczeństwo przedsięwzięcia przed otwarciem go dla publiczności. Na miejscu odkrywają, że atrakcjami nie są modele ani animatroniczne rekonstrukcje. Naukowcy Hammonda wykorzystali DNA pozyskane z krwi komarów zachowanych w bursztynie, aby odtworzyć żywe dinozaury i umieścić je w kontrolowanym środowisku. Gospodarz jest przekonany, że technologia pozwala panować nad każdym elementem systemu, lecz Malcolm od początku podważa tę pewność. Do próbnej wycieczki po wyspie dołączają wnuki Hammonda, Lex i Tim. Grant, który znacznie swobodniej czuje się przy skamieniałościach niż przy dzieciach, nieoczekiwanie zostaje zmuszony do opieki nad nimi w najgorszym możliwym momencie. Początkowy zachwyt szybko ustępuje niepokojowi, gdy pracownik odpowiedzialny za system komputerowy sabotuje zabezpieczenia, chcąc wykraść materiał genetyczny. Ogrodzenia tracą zasilanie, pojazdy zatrzymują się na trasie, a zwierzęta otrzymują drogę poza przygotowane wybiegi. Grant zostaje odcięty od centrum wraz z dziećmi, podczas gdy Ellie i pozostali próbują przywrócić działanie infrastruktury. Największe zagrożenie nie ogranicza się do ogromnego tyranozaura. Welociraptory są mniejsze, szybsze i znacznie lepiej radzą sobie z pokonywaniem przeszkód, które miały oddzielać ludzi od prehistorycznych mieszkańców wyspy.