Gwiezdne wojny: Mandalorian i Grogu (2026)

Po upadku Imperium galaktyka wcale nie staje się spokojnym miejscem. Rozproszeni imperialni watażkowie nadal kontrolują własne oddziały, a młoda Nowa Republika nie ma wystarczających sił, by ścigać każdego z nich. W tej sytuacji urzędnicy zwracają się do Dina Djarina, doświadczonego łowcy nagród podróżującego z Grogu. Zadanie początkowo wygląda jak kolejny kontrakt: odnaleźć niebezpiecznego dowódcę i pomóc republice ograniczyć wpływy pozostałości dawnego reżimu. Szybko okazuje się jednak, że sprawa prowadzi również do uprowadzonego syna Jabby, którego uwolnienie może dostarczyć informacji potrzebnych do dalszej misji. Din i Grogu ruszają przez kolejne planety, korzystając z kontaktów zdobytych podczas wcześniejszych wypraw i próbując nie wpaść pomiędzy interesy grup, które po wojnie walczą o własną pozycję. Mandaloriańska zbroja pomaga w bezpośrednim starciu. Nie rozwiązuje jednak problemów wymagających negocjacji, infiltracji albo zaufania do niepewnych sojuszników. Grogu coraz częściej działa samodzielnie i nie jest jedynie pasażerem chronionym przez opiekuna. Ich więź pozostaje centrum wyprawy, podczas gdy pozornie lokalne zlecenie odsłania, jak wiele imperialnych struktur przetrwało formalny koniec wojny. Dla młodej republiki powodzenie kontraktu ma znaczenie większe niż jedna nagroda, bo każdy pokonany watażka ogranicza szansę na odbudowanie siły przez ludzi wiernych dawnemu Imperium. Każda nowa misja uczy też Grogu, że podróżowanie z opiekunem oznacza już nie wyłącznie ochronę, ale stopniowe przejmowanie odpowiedzialności za ich wspólne decyzje.