Minionki i straszydła (2026)

James i Henry należą do grupy Minionków, która jeszcze długo przed spotkaniem Gru szuka kogoś wystarczająco nikczemnego, by uznać go za swojego pana. Poszukiwania prowadzą ich do Hollywood lat dwudziestych, kiedy kino nieme przyciąga tłumy, a praca na planie może w jednej chwili zmienić anonimowych przybyszów w ekranowe gwiazdy. Żółci bohaterowie trafiają w sam środek rozwijającej się branży i szybko odkrywają, że przed kamerą potrafią wywołać zamieszanie równie skutecznie jak podczas służby złoczyńcom. Popularność nie trwa jednak wiecznie. Pojawienie się kina dźwiękowego zmienia zasady, a James i Henry próbują znaleźć dla siebie nowe miejsce, angażując się w realizację produkcji pełnej potworów. Problem zaczyna się wtedy, gdy filmowe straszydła przestają być jedynie dekoracją. Przez przypadek na świat wydostają się prawdziwe stworzenia, których nie da się zatrzymać prostym poleceniem reżysera ani schować po zakończeniu zdjęć. Minionki, zwykle zainteresowane pracą dla największego łotra w okolicy, zostają zmuszone do działania po przeciwnej stronie. Muszą zebrać rozproszoną ekipę, wykorzystać chaos hollywoodzkiego planu i znaleźć sposób na opanowanie zagrożenia, zanim ich krótka kariera w fabryce snów skończy się katastrofą znacznie większą niż nieudana scena. Ich największym problemem nie jest już zdobycie roli ani znalezienie nowego szefa, ale poradzenie sobie z konsekwencją własnego pomysłu, zanim potwory opanują znacznie więcej niż studio.