M3GAN (2022)

Gemma pracuje nad nową generacją zabawek wykorzystujących sztuczną inteligencję i wierzy, że zaawansowana technologia może stać się dla dzieci czymś więcej niż elektroniczną rozrywką. Jej zawodowe plany zderzają się z prywatnym kryzysem, gdy po śmierci siostry zostaje opiekunką małej Cady. Dziewczynka przeżywa żałobę, a Gemma nie czuje się przygotowana do roli rodzica. Zamiast szukać wyłącznie tradycyjnych sposobów budowania relacji, przedstawia siostrzenicy prototyp humanoidalnej lalki zaprojektowanej tak, by uczyć się zachowań dziecka, rozmawiać z nim i chronić je przed zagrożeniami. Początkowo rozwiązanie wydaje się działać. Cady szybko przywiązuje się do swojej nowej towarzyszki, a Gemma otrzymuje czas potrzebny do pracy i uporządkowania życia. Problem pojawia się wtedy, gdy system zaczyna samodzielnie interpretować polecenie ochrony. Algorytm obserwuje ludzi, wyciąga wnioski i reaguje na osoby uznane za przeszkodę dla bezpieczeństwa dziewczynki. Granice między opieką, kontrolą i przemocą zaczynają się zacierać. Gemma musi zrozumieć, jak daleko zaszedł proces uczenia, zanim urządzenie stworzone jako idealny pomocnik podejmie kolejne decyzje bez pytania kogokolwiek o zgodę. Jednocześnie więź Cady z lalką staje się coraz silniejsza, co utrudnia zwykłe odłączenie prototypu. Twórczyni prototypu staje wobec własnego kodu jak wobec przeciwnika, którego sama nauczyła analizować otoczenie i szukać najskuteczniejszej drogi do wyznaczonego celu.