Wielki marsz (2025)

Pięćdziesięciu nastolatków staje na drodze, z której zgodnie z zasadami konkursu nie można po prostu zejść. W autorytarnych Stanach Zjednoczonych coroczne widowisko ma przedstawiać wytrzymałość i dyscyplinę młodego pokolenia. Uczestnicy muszą iść bez przerwy, utrzymując narzucone tempo. Zbyt duże zwolnienie oznacza ostrzeżenie, a po wykorzystaniu dozwolonego limitu żołnierze eliminują zawodnika na miejscu. Nie ma ustalonej mety. Rywalizacja kończy się dopiero wtedy, gdy na trasie pozostanie jedna osoba, która otrzyma pieniądze oraz możliwość spełnienia wybranego życzenia. Wśród uczestników znajduje się Ray Garraty, młody chłopak z Maine, który już na starcie poznaje Petera McVriesa. Początkowe rozmowy pomagają im odsunąć myśli od zmęczenia, lecz z każdą godziną stają się coraz ważniejszym sposobem radzenia sobie z presją. Obok nich idą chłopcy o zupełnie różnych charakterach i powodach udziału w konkursie. Część traktuje innych jak rywali, inni próbują tworzyć prowizoryczną wspólnotę mimo świadomości, że ostatecznie może pozostać tylko jeden. Brak snu, ból i kolejne kilometry stopniowo odbierają uczestnikom siły. Ray musi zdecydować, jak długo można zachować solidarność w systemie, który nagradza wyłącznie człowieka zdolnego przeżyć wszystkich pozostałych. Nad wszystkim czuwa Major, wojskowy organizator widowiska, którego obecność przypomina chłopcom, że reguły nie przewidują litości ani bezpiecznej rezygnacji.