Kopnęłabym cię, gdybym mogła (2025)

Linda próbuje utrzymać codzienność w ryzach, choć niemal każdy jej element wymaga od niej więcej siły, niż jest w stanie znaleźć. Jej mała córka cierpi na niewyjaśnione problemy zdrowotne i korzysta z sondy żywieniowej, a lekarze oczekują poprawy, której nie da się osiągnąć jednym prostym rozwiązaniem. Mąż Lindy, Charles, przez wiele tygodni przebywa poza domem, więc większość obowiązków spada na nią. Równocześnie kobieta pracuje jako terapeutka i wysłuchuje problemów pacjentów, sama coraz gorzej radząc sobie z własnym napięciem. Awaria w mieszkaniu zmusza ją do przeprowadzki do motelu, co tylko zwiększa chaos. Linda próbuje kontaktować się z lekarzami, opiekować się córką, prowadzić sesje i zachować pozory normalności, lecz kolejne instytucje zamiast ulgi przynoszą nowe wymagania. Nawet jej własny terapeuta nie daje wsparcia, jakiego potrzebuje. Zmęczenie, bezsenność i poczucie osamotnienia sprawiają, że granica między realnym zagrożeniem a reakcją przeciążonego umysłu staje się coraz mniej wyraźna. Bohaterka walczy przede wszystkim o to, by ochronić dziecko i nie stracić kontroli nad życiem, które rozpada się jednocześnie w kilku miejscach. Każda próba odzyskania kilku godzin spokoju kończy się więc kolejnym obowiązkiem, telefonem albo sytuacją wymagającą natychmiastowej reakcji.