Historie równoległe (2026)

Sylvie odcina się od świata i większość czasu spędza w swoim paryskim mieszkaniu. Jako pisarka szuka materiału do kolejnej książki, dlatego zaczyna obserwować przez lunetę ludzi mieszkających po sąsiedzku. Zwyczajne gesty, spotkania i rozmowy szybko stają się dla niej punktem wyjścia do wymyślonej historii o dwóch braciach oraz tajemniczej Annie. Granica między tym, co Sylvie rzeczywiście widzi, a tym, co dopowiada na potrzeby fabuły, robi się coraz mniej wyraźna. Do jej mieszkania trafia Adam, mężczyzna z trudną przeszłością, który ma wykonać prostą pracę. Przypadkiem natrafia na powstający tekst i zaczyna interesować się opisanymi w nim osobami. Problem w tym, że bohaterowie rękopisu mają swoje odpowiedniki tuż za oknem. Adam próbuje odczytać fikcję jak zapis prawdziwych wydarzeń, a jego działania wpływają na ludzi, którzy nie wiedzą nawet, że stali się częścią cudzej opowieści. Sylvie z kolei musi zmierzyć się z konsekwencjami własnej ciekawości. Literacka zabawa przestaje być bezpieczna, gdy wymyślone motywy, podsłuchane szczegóły i prawdziwe emocje zaczynają wzajemnie się napędzać. Szczególnie niebezpieczne okazuje się przekonanie, że znajomość czyjegoś sekretu daje prawo do działania w jego imieniu. Adam zaczyna szukać odpowiedzi poza kartkami tekstu, przez co osoby obserwowane przez Sylvie zostają wciągnięte w sytuację, której źródła nie znają.