Dracula. Historia wiecznej miłości (2025)

Vlad jest piętnastowiecznym księciem i wojownikiem, dla którego najważniejszą osobą pozostaje ukochana Elisabeta. Gdy kobieta ginie, rozpacz przeradza się w gniew skierowany również przeciw Bogu. Vlad odrzuca dotychczasową wiarę, a jego bunt przynosi przekleństwo: zamiast umrzeć, zostaje skazany na życie trwające przez kolejne stulecia. Czas nie łagodzi straty. Bohater przemierza Europę, obserwując zmieniający się świat i szukając śladu uczucia, którego nie potrafił zastąpić żadną inną relacją. W dziewiętnastowiecznym Paryżu spotyka Minę, młodą kobietę do złudzenia przypominającą Elisabetę. Dla Vlada podobieństwo nie jest przypadkiem i budzi nadzieję, że po setkach lat odzyska to, co utracił. Mina nie zna jednak pełnej historii mężczyzny ani ceny jego nieśmiertelności. Jego obecność zwraca też uwagę duchownego śledzącego niewytłumaczalne zdarzenia i próbującego zrozumieć naturę zagrożenia. Vlad zbliża się do kobiety, przekonany, że los daje mu drugą szansę, podczas gdy wokół nich narasta konflikt między pragnieniem miłości, religijną winą i konsekwencjami dawnego przekleństwa. Spotkanie w Paryżu zmusza go do odpowiedzi na pytanie, czy wielowiekowa tęsknota prowadzi do odkupienia, czy jedynie do powtórzenia tragedii, od której wszystko się zaczęło. Nieśmiertelność, która miała być karą, staje się dla niego również obsesyjną nadzieją, że czas kiedyś cofnie najboleśniejszą stratę.