Leviticus (2026)

Naim trafia z matką do konserwatywnej społeczności, w której religijne zasady wyznaczają znacznie więcej niż niedzielne obowiązki. W nowej szkole poznaje Ryana i szybko odkrywa, że wzajemne zainteresowanie może sprowadzić na nich problemy większe niż zwykłe plotki. Chłopcy próbują zbliżyć się do siebie ostrożnie, wiedząc, że otoczenie nie zaakceptuje ich relacji. Presja dorosłych oraz oczekiwanie, by podporządkowali się narzuconym normom, prowadzą do wydarzeń, po których pojawia się coś znacznie groźniejszego niż społeczny ostracyzm. Tajemnicza istota zaczyna przyjmować postać osoby, której dana ofiara pragnie najbardziej. Dla Naima i Ryana oznacza to spotkania z przerażającymi wersjami siebie nawzajem. Nie potrafią od razu ustalić, czy widzą prawdziwego chłopaka, czy stworzenie wykorzystujące uczucia jako sposób na zwabienie kolejnej ofiary. Każda chwila bliskości zostaje podszyta podejrzeniem, a ucieczka wymaga czegoś więcej niż znalezienia bezpiecznego miejsca. Muszą zrozumieć naturę prześladującej ich siły, zanim strach całkowicie zniszczy zaufanie między nimi. W świecie, który już wcześniej próbował zdecydować za nich, kogo wolno im kochać, nadnaturalne zagrożenie wykorzystuje dokładnie to, czego obaj najbardziej chcieli chronić. Im bardziej próbują odróżnić ukochaną osobę od jej drapieżczego sobowtóra, tym mocniej istota zmusza ich do konfrontacji z lękiem, wstydem i presją otoczenia. Najgorsze jest to, że potwór nie musi wyglądać obco; przeciwnie, jest najbardziej przekonujący właśnie wtedy, gdy przypomina osobę budzącą największe zaufanie.