Wąwóz (2025)

Levi i Drasa zostają wysłani do pilnowania dwóch wież stojących po przeciwnych stronach ogromnego, objętego ścisłą tajemnicą wąwozu. Oboje są świetnie wyszkolonymi strzelcami, lecz przed rozpoczęciem służby otrzymują niewiele informacji. Mają obserwować teren, eliminować wszystko, co próbuje wydostać się z głębi, i pod żadnym pozorem nie nawiązywać kontaktu z osobą pracującą po drugiej stronie. Izolacja oraz miesiące spędzane w tym samym miejscu sprawiają, że zakaz szybko traci znaczenie. Levi i Drasa zaczynają porozumiewać się na odległość, najpierw prostymi znakami, później coraz bardziej osobistymi wiadomościami. Ich relacja rozwija się równolegle z rosnącą ciekawością dotyczącą tego, czego właściwie strzegą. Z dna regularnie dochodzą niepokojące odgłosy, a system zabezpieczeń sugeruje, że zagrożenie istnieje od dawna i znacznie wykracza poza zwykłą operację wojskową. Kiedy sytuacja zmusza oboje do złamania najważniejszych procedur, trafiają bliżej źródła tajemnicy, niż przewidywał ich kontrakt. Od tej chwili przetrwanie zależy już nie od wykonywania rozkazów, lecz od współpracy, wzajemnego zaufania i zrozumienia, dlaczego tak wiele osób było gotowych przez lata ukrywać prawdę o miejscu oddzielonym od świata kilometrami skał i uzbrojonych zabezpieczeń. Oboje wiedzą też, że ich poprzednicy kończyli służbę bez prawa opowiadania o tym, co widzieli. Im bliżej poznania celu placówki, tym bardziej oczywiste staje się, że obserwacja była tylko pierwszą warstwą zadania.