Song Sung Blue (2025)

Milwaukee, lata dziewięćdziesiąte. Mike Sardina zarabia na życie występami jako sobowtór znanych muzyków, ale wciąż szuka scenicznej formuły, która pozwoliłaby mu zrobić coś naprawdę własnego. Spotkanie z Claire, samotną matką obdarzoną mocnym głosem i podobną potrzebą występowania, szybko przeradza się w muzyczne partnerstwo. Oboje zaczynają wspólnie wykonywać utwory Neila Diamonda, początkowo grając w niewielkich lokalach i na imprezach, gdzie bardziej liczy się kontakt z publicznością niż prestiż. Z czasem rośnie zainteresowanie ich występami, a wraz z nim przekonanie, że wspólna pasja może stać się sposobem na nowe życie. Poza sceną sytuacja jest jednak znacznie mniej uporządkowana. Mike próbuje uporządkować skutki własnej przeszłości i utrzymać trzeźwość, Claire wychowuje dzieci, a kolejne sukcesy mieszają się z problemami finansowymi, zdrowotnymi i rodzinnymi. Muzyka pozostaje punktem, do którego oboje wracają nawet wtedy, gdy codzienność wymusza zmianę planów. Historia koncentruje się na ich związku, rodzinie i uporze potrzebnym do podtrzymania marzenia, które zaczęło się od prostych występów w lokalnym klubie. Ich sceniczny repertuar zaczyna przyciągać coraz większe audytorium, lecz każda okazja do występu oznacza też konieczność pogodzenia ambicji z obowiązkami wobec dzieci i domowego budżetu.