Boże Ciało (2019)

Dwudziestoletni Daniel odbywa karę w zakładzie poprawczym, gdzie przechodzi przemianę i zaczyna marzyć o zostaniu księdzem. Jego przeszłość praktycznie zamyka mu jednak drogę do seminarium. Po wyjściu ma rozpocząć pracę w zakładzie stolarskim, lecz po dotarciu do małej miejscowości wybiera inną drogę. Wchodzi do miejscowego kościoła i pod wpływem chwili przedstawia się jako duchowny. Niewinne z pozoru kłamstwo szybko nabiera powagi, gdy Daniel dostaje możliwość zastąpienia proboszcza i zaczyna pełnić obowiązki kapłana. Nie ma formalnego przygotowania, za to dobrze zna poczucie winy, gniew i potrzebę przebaczenia. Te doświadczenia okazują się szczególnie znaczące w miejscowości, która wciąż nie potrafi poradzić sobie ze skutkami tragicznego wypadku. Mieszkańcy są podzieleni, część rodzin nosi w sobie żal, a wspólna żałoba zamiast łączyć ludzi utrwaliła konflikt. Daniel próbuje rozmawiać z parafianami po swojemu i stopniowo dociera do spraw, których wcześniej unikano. Im mocniej angażuje się w życie wspólnoty, tym większe staje się jednak ryzyko, że ktoś odkryje jego prawdziwą tożsamość i przeszłość. Nowa rola daje mu wpływ na ludzi, ale też odpowiedzialność, której wcześniej nie znał. Każde kazanie, spowiedź i spotkanie z rodzinami ofiar pogłębiają jego zaangażowanie, choć formalnie nie ma prawa wykonywać żadnej z czynności, które powierzają mu parafianie.