Until Dawn (2025)

Rok po zaginięciu Melanie jej siostra Clover wciąż nie potrafi zaakceptować braku odpowiedzi. Wraz z byłym chłopakiem Maxem oraz grupą przyjaciół wraca w okolice, z których pochodziła ostatnia wiadomość od zaginionej. Trop prowadzi do odizolowanej doliny i opuszczonego centrum dla odwiedzających, gdzie bohaterowie znajdują ślady innych osób, które również przepadły bez wyjaśnienia. Noc szybko zamienia się w walkę o życie, gdy pojawia się zamaskowany napastnik. Najdziwniejsze wydarzenie następuje jednak dopiero po śmierci członków grupy: wszyscy budzą się ponownie na początku tej samej nocy. Każde kolejne podejście przynosi nowy rodzaj zagrożenia, a miejsce zdaje się dostosowywać koszmar do lęków osób próbujących się wydostać. Bohaterowie odkrywają, że liczba powrotów nie jest nieograniczona. Jeśli chcą przerwać pętlę, muszą przetrwać do świtu, zanim wyczerpią się ich szanse. Clover nie rezygnuje przy tym z poszukiwań siostry i coraz mocniej podejrzewa, że zaginięcie Melanie wiąże się z tym samym mechanizmem. Grupa testuje kolejne drogi ucieczki, zbiera informacje po każdej porażce i próbuje zrozumieć reguły miejsca, w którym śmierć nie kończy nocy, lecz uruchamia następną wersję polowania. Każda powtórka daje im wiedzę o poprzednich błędach, ale nie zapewnia przewagi, ponieważ zagrożenia potrafią zmieniać formę. To zmusza przyjaciół do eksperymentowania z własnymi reakcjami i przyjęcia, że zapamiętanie drogi ucieczki nie wystarczy, jeśli następna noc rządzi się innymi zasadami.