Dźwięk śmierci (2026)

Stara szkolna szafka należąca wcześniej do zmarłego ucznia skrywa przedmiot, który na pierwszy rzut oka wygląda jak osobliwa pamiątka. Chrys Willet znajduje w niej wykonany na wzór azteckich artefaktów gwizdek przypominający czaszkę. Razem z grupą znajomych traktuje znalezisko jak makabryczną ciekawostkę. Wystarczy jednak, że ktoś w niego dmuchnie, aby wokół nastolatków zaczęły dziać się rzeczy, których nie da się wyjaśnić zwykłym zbiegiem okoliczności. Osoba korzystająca z gwizdka zaczyna widzieć własną przyszłą śmierć, a złowroga wizja nie pozostaje biernym obrazem. Przybiera realną formę i rusza za swoją ofiarą. Chrys, jej kuzyn Rel oraz przyjaciele próbują ustalić, skąd pochodzi przedmiot i dlaczego trafił właśnie do ich szkoły. Kolejne tropy prowadzą do dawnych rytuałów i zasad, których początkowo nikt z nich nie rozumie. Wkrótce okazuje się jednak, że pozbycie się artefaktu nie musi wystarczyć do przerwania uruchomionego mechanizmu. Grupa ma coraz mniej czasu na poznanie jego historii, a strach przed tym, co każdy może zobaczyć po usłyszeniu dźwięku, zaczyna wpływać na ich wzajemne decyzje. Zwykła ciekawość zmienia się w próbę przechytrzenia siły, która wykorzystuje przeciw nim wiedzę o tym, czego boją się najbardziej.