Predator: Pogromca zabójców (2025)

Trzy epoki dzielą bohaterów, których łączy jedno: każdy z nich należy do najgroźniejszych wojowników swoich czasów. W średniowiecznej Skandynawii Ursa prowadzi syna Andersa na wyprawę napędzaną wieloletnią zemstą. W feudalnej Japonii wojownik ninja staje przeciw własnemu bratu w sporze o rodzinne dziedzictwo. Podczas II wojny światowej amerykański pilot obserwuje w powietrzu przeciwnika, którego możliwości nie przypominają żadnej znanej maszyny. Każda z tych historii zaczyna się jako ludzki konflikt osadzony w innym miejscu i czasie, lecz pojawia się w nich ten sam rodzaj zagrożenia. Yautja wybierają wyjątkowo sprawnych przeciwników i traktują polowanie jako próbę własnych umiejętności. Wojownicy przyzwyczajeni do przewagi nad ludzkimi wrogami nagle stają się zwierzyną dla istot wyposażonych w technologię, siłę i doświadczenie przekraczające wszystko, z czym wcześniej się spotkali. Przetrwanie wymaga od nich wykorzystania charakterystycznej dla danej epoki broni, znajomości terenu oraz zdolności szybkiego uczenia się zachowania łowcy. Początkowo oddzielne losy zaczynają ujawniać wspólny sens, gdy okazuje się, że kosmiczni myśliwi nie zapominają o szczególnie wartościowych przeciwnikach. Mimo dzielących ich stuleci wszyscy dochodzą do podobnego wniosku: bezpośrednie mierzenie się z przewagą technologiczną łowcy prowadzi do klęski. Tarcze i topory, skryte techniki ninja oraz samoloty bojowe dają szansę dopiero wtedy, gdy ludzie zaczynają wykorzystywać własne doświadczenie przeciw zwyczajom polujących. Yautja również muszą dostosowywać metody do przeciwników, których początkowo uznają jedynie za kolejne trofea.