Norymberga (2025)

Po zakończeniu II wojny światowej alianci przygotowują proces najważniejszych przedstawicieli nazistowskiego reżimu. Zanim oskarżeni staną przed międzynarodowym trybunałem, amerykański psychiatra wojskowy Douglas Kelley otrzymuje zadanie oceny ich stanu psychicznego i zdolności do udziału w postępowaniu. Szczególną uwagę przyciąga Hermann Göring, dawny dowódca Luftwaffe i jeden z najwyżej postawionych ludzi Hitlera. Inteligentny, pewny siebie więzień nie zamierza przyjąć roli biernego badanego. Rozmowy z lekarzem szybko przybierają formę psychologicznego pojedynku, w którym każda strona próbuje zrozumieć słabości drugiej. Kelley chce odpowiedzieć na pytanie, czy za zbrodniami stoją jednostki zaburzone, czy ludzie zdolni do racjonalnego działania w systemie, który umożliwił masową przemoc. Równolegle prawnicy kompletują dowody potrzebne do stworzenia precedensowego procesu i ustalenia zasad odpowiedzialności przywódców państwa za zbrodnie wojenne. Dokumenty, zeznania oraz materiały z obozów koncentracyjnych stopniowo zmieniają charakter przygotowań. Dla Kelleya spotkania z Göringiem przestają być wyłącznie badaniem klinicznym. Coraz wyraźniej widzi, że charyzma i logiczne argumenty mogą współistnieć z odpowiedzialnością za działania prowadzące do śmierci milionów ludzi. W sali sądowej i poza nią toczy się spór o język, którym można opisać odpowiedzialność za państwowy aparat zbrodni. Kelley obserwuje, jak oskarżeni próbują przedstawiać własne decyzje jako element większej machiny.